Blog2 Apr 2019

Media duhet të bëjë më shumë për të mbuluar impaktin pozitiv të grave

Edhe pse për të ardhur keq, portretizimi i pa balancuar i grave në media nuk është për t'u habitur duke pasur parasysh natyrën e mbizotëruar nga meshkujt të kësaj industrie. Disa media i kanë pranuar dështimet e tyre në të kaluarën, por ka ende një rrugë të gjatë para se ato t’i japin fund stereotipeve seksiste.

Autor: Hannah Storm Weforum.org
Printo

Foto ilustruese Pixabay.

Nancy Pelosi është politikania femër e rangut më të lartë që është zgjedhur ndonjëherë në historinë e Shteteve të Bashkuara. Theresa May është vetëm kryeministrja e dytë femër në Britani. Amal Clooney është një avokate e njohur në nivel ndërkombëtar për të drejtat e njeriut. Serena Williams është padyshim atletja më e madhe femër e të gjitha kohërave.

Të katra këto femra po ia dalin mbanë në mjedise ku gratë me arritje të larta janë më shumë përjashtim sesa rregull. Megjithatë, pjesë të mediave i kanë portretizuar ato në një mënyrë që sugjeron se arritjet dhe aftësitë e tyre janë të dytësore në krahasim me pamjen, moshën ose shoqërimin e tyre me njerëz të tjerë, sidomos me burrat në jetët e tyre.

Marrim si shembull Pelosin, Kryetaren e Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së. Ditën kur ajo u zgjodh për të shërbyer një mandat tjetër në post, The New York Times bëri një postim në Twitter të shoqëruar me një fotografi të saj: “Nancy Pelosi, e veshur me një fustan rozë seksi, u ngjit në tribunën e mermertë për të pranuar çekiçin prej druri.” Ky postim më vonë u fshi, me Times që e quajti atë “të formuluar dobët”. e drurit “. Por ai tregonte nivelin e madh të seksizmit, qoftë të nënkuptuar apo të hapur, që ekziston ende në zemër të industrisë së medias.

Theresa May ka qenë një nga politikanet kryesore të Europës për shumicën e dekadës së kaluar. Megjithatë, mediat britanike janë hipontizuar prej kohësh nga dashuria e saj për modën, duke i kushtuar shumë artikuj imazhit të saj, zgjedhjes së veshjeve dhe këpucëve, në vend që të përqendroheshin në vendimet e saj politike. Efekti i nënndërgjegjeshëm i mesazheve është të zvogëlojë rolin e May si një grua në një botë të dominuar nga meshkujt.

Clooney e di shumë mirë se si ndihesh të gjykohesh. Në gusht të vitit 2015, Associated Press postoi në Twitter një postim ku thuhej: “Amal Clooney, gruaja e aktorit, përfaqëson gazetarin e Al-Jazeera të akuzuar në Egjipt për lidhje me ekstremistët”. Ky postim u kritikua gjerësisht dhe AP më vonë iu referua asaj si një avokate e të drejtave të njeriut. Por episodi përsëri nxori në pah obsesionin e medias me “klikimet” dhe nevojën që shumë të tilla të bëjnë një pauzë para se të publikojnë fotografi apo fjalë që përforcojnë stereotipet e vjetëruara gjinore.

Williams ka fituar një rekord prej 23 titujsh Grand Slam, por disa media e kanë përjetësuar seksizmin dhe racizmin me të cilin ajo është përballur brenda botës së tenisit të dominuar nga meshkujt. Një stuhi mediatike shpërtheu shtatorin e kaluar pasi Williams humbi finalen e US Open dhe akuzoi zyrtarët e tenisit se e trajtuan atë më ashpër sesa burrat. Arbitri e kishte penalizuar atë më parë se kishte marrë sinjale nga tribuna nga trajneri i saj, gjë që bëri që ajo të thyente raketën e tenisit dhe ta quante atë një “hajdut”.

Disa nga mbulimet e mëvonshme të mediave e cilësuan Williams-in një zezake të zemëruar dhe një karikaturë e saj në gazetën Herald Sun në Melburn të Australisë shkaktoi një reagim të ashpër nga kritikët që e konsideruan atë racist dhe ofendues. Gazeta e mbrojti karikaturën si satirë dhe tha se kritikët e saj ishin politikisht të saktë.

Billie Jean King, një ish-teniste profesioniste, më vonë e falënderoi Serena Williams-in në Tëitter “për denoncimin e saj të këtij standardi të dyfishtë”, ku gratë zakonisht përshkruhen si “histerike” ndërsa burrat që sillen në të njëjtën mënyrë janë “të sinqertë”. Duke vazhduar të përdorin terma të tillë, mediat përforcojnë mesazhin se gratë dhe vajzat nuk duhet të përpiqen për poste lidershipi dhe duhet të kapërcejnë ende shumë pengesa për të arritur potencialin e tyre në një botë burrash.

Edhe pse për të ardhur keq, portretizimi që mediat i bëjnë grave nuk është për t’u habitur, duke pasur parasysh mungesën e ekuilibrit gjinor në këtë industri. Sipas Global Media Monitoring Project, i cili realizon raporte pesë vjeçare mbi gjininë në lajme, përfaqësimi i grave në media ka ndryshuar pak gjatë dy dekadave të fundit. Gratë ende rrallë zënë pozicione të larta në redaksitë e lajmeve dhe gazetaret femra kanë tendencë të mbulojnë tema më pak serioze sesa homologët e tyre meshkuj. Për më tepër, gratë janë subjekte të pakta të lajmeve dhe ekspertet femra janë më të pakta në numër si burime sesa homologët e tyre meshkuj në pothuajse çdo fushë.

Por jo çdo gjë është e zymtë. Gjatë disa viteve të fundit, disa media të profilit të lartë kanë pranuar dështimet e tyre dhe kanë kërkuar të rregullojnë pabarazitë sistemore. Bloomberg dhe The Wall Street Journal, ndër të tjerë, janë të angazhuar për rritjen e numrit të grave në rolet udhëheqëse, si dhe përmirësimin e kushteve të stafit femëror dhe mbulimin editorial të grave.

Diku tjetër, Women’s Media Center drejton SheSource, një bazë të dhënash në internet të eksperteve femra për gazetarët. NeWsMavens me qendër në Poloni realizon një përmbledhje javore të lajmeve të zgjedhura nga gratë për të kompensuar perspektivën mbizotëruese të dominuar nga meshkujt, ndërsa The 51% i France 24 është një program javor që flet pothuajse tërësisht për gratë dhe mënyrën si ato po riformatojnë botën.

Por për çdo media që punon për të ndryshuar narrativën gjinore, ka të tjerë që mbeten jashtëzakonisht seksist. Kemi ende një rrugë shumë të gjatë përpara derisa mediat t’i mbulojnë gratë në një mënyrë të ekuilibruar dhe t’i japin fund stereotipeve.

Media ka përgjegjësinë të pasqyrojë shoqërinë jo vetëm ashtu siç është, por edhe siç ajo duhet të jetë. Kjo do të thotë më shumë raportim për gratë – sidomos në industritë e dominuara nga meshkujt – dhe portretizim i tyre në të njëjtën mënyrë siç ato mbulojnë burrat. Përndryshe, këto gra të suksesshme nuk do të perceptohen si shembuj për t’u ndjekur. Në fund të fundit, ne nuk mund të jemi diçka që nuk e shohim.

Marrë me autorizim nga Weforum.org.  The media must do more to cover the positive impact made by women