Në serinë e tetë të Dasmës Ballkanase, nusja e ardhshme i hyn thellë mendimit për mbiemrin që do të mbajë pas kurorëzimit zyrtar të martesës. “A do të jetë ndryshimi i mbiemrit një plotësim i asaj që jam apo një ndryshim total i identitetit tim?”- pyet ajo veten.
Kishim qenë në zyrën e gjendjes civile kur po kërkonim për vendin, por nuk kishim marrë një certifikatë në atë pikë; vetëm sa morëm të gjitha formularët dhe caktuam paraprakisht datën. Tani, kur shumica e gjërave të tjera është thuajse gati, ishte çasti ta bënim edhe këtë.
I kërkova të ulej dhe të më jepte disa detaje rreth vetes të cilat unë nuk i dija, që kërkoheshin në formular dhe pastaj filluam të plotësonim pjesën time. E lexova me zë të lartë, për ta përfshirë atë në proces dhe, pak nga pak, u kthyem te pyetja që na bëri të merrnim një pushim 10-ditor nga formalitetet.
Cili do të jetë mbiemri yt pas martese?
E pyeta atë se çfarë mendonte për mbiemrin(at) e mi; duhet të lë timin, të marr të tijin apo t’i kombinoj? Si shumica e gjërave të tjera, ai më tha të bëja çfarë të doja, ndaj pushova dhe fillova ta mendoj.
Nata kaloi dhe pastaj dita e kështu disa ditë me radhë, duke më lënë të vetme me një seri pyetjesh që më vërtiteshin në kokë. Çfarë do të thotë ky ndryshim mbiemri për mua? Nuk më intereson si e shohin njerëzit dhe çfarë thotë tradita dhe se si të tjerët e kuptojnë, por për kuptimin që ka për mua!
Linda me një mbiemër nga babai dhe më pas bëra miq me atë emër dhe shumë ende më njohin me atë emër. Do ta kem gjithnjë këtë identitet dhe shumë njerëz në jetën time private do të vazhdojë të më referohen me mbiemrin e babait derisa të vdesim.
U martova dhe pastaj u divorcova, gjithashtu mbajta mbiemrin e ish-bashkëshortit për shkak të vajzës sonë. Shumë kohë më parë, kur po merrja në konsideratë se çfarë të bëja pas divorcit, mu kujtua një shoqe që kishte një mbiemër të ndryshëm nga e ëma. Mendova për të si diçka që nuk e doja; doja që vajza ime të kishte dikë në familje me të njëjtin mbiemër (sepse nuk kishte ngelur askush nga familja e të atit me atë mbiemër).
Megjithatë, pas 20 vitesh, në botën time profesionale, njerëzit më njohin me mbiemrin e ish-bashkëshortit.
Tani, teksa mendoj rreth martesës sime të ardhshme dhe çfarë të bëj me një mbiemër të ri, fillova të pyes veten rreth identiteteve të lidhura me mbiemrat. Më pëlqejnë shumë dy identitetet e mia aktuale dhe çfarë përfaqësojnë ato, një tregon se nga kam ardhur dhe tjetri në një farë mënyre ka formësuar zhvillimin tim profesional dhe nuk jam e sigurt nëse dua të heq dorë prej tyre apo t’i plotësoj.
Teksa e mendova, një pyetje e re më lindi: “Do të jetë kjo martesë një plotësim për mua apo një ndryshim?” Epo, ndryshimi ishte i pashmangshëm; kam ndryshuar tashmë që kur filluam të jetonim bashkë! Do ta bëj ndryshimi i mbiemrit këtë ndryshim më zyrtar? Kur të dërgoj një ofertë pune, do të më njohin njerëzit? Do të më prekë kjo profesionalisht, personalisht apo të dyja? Si do të më prekë?
Kur pashë në zemrën time dhe ajo më tha: “Ti budallaçkë! Ndryshimi do të plotësojë ty dhe këtë bën martesa! Do të kesh një identitet të tretë, që është, mesa duket ai që ke dëshiruar për kaq kohë!”
Ndalova së menduari dhe përqafova të gjitha identitetet e mia, pasi kjo është ajo që më ka bërë dhe do të më bëjë ajo që jam dhe ajo që do të jem.
Klikoni këtu për të lexuar: Dasma ime ballkanase prej të rriture (1), Dasma ime ballkanase prej të rriture (2), Dasma ime ballkanase prej të rriture (3); Dasma ime ballkanase prej të rriture (4), Dasma ime ballkanase prej të rriture (5), Dasma ime ballkanase prej të rriture (6), Dasma ime ballkanase prej të rriture (7),
