Filmi i regjisorit serb Vuk Rsumovic “No Man’s Child” bazohet në historinë e vërtetë të një djali që u gjet duke jetuar me ujqërit dhe më pas u dërgua të luftonte në luftën e Bosnjes.
Filmi i parë i Rsumovicit, i cili do të ketë premierën e tij serbe më vonë këtë muaj, i kthen shikuesit në pranverën e vitit 1988, në Jugosllavinë e para luftës, kur një djalë “i egër” gjendet duke jetuar me ujqërit thellë në pyje të Bosnjës.
Ai u quajt Haris, një emër boshnjak, dhe u dërgua në një shtëpi fëmijësh në Beograd, ku bëhet i pandashëm me një tjetër djalë jetim. Por kur në vitin 1992 në Bosnje dhe Hercegovinë shpërtheu lufta, autoritetet vendore e kthejnë atë në Bosnje, ku atij i jepet një pushkë dhe dërgohet në frontin e luftës.
“Keni në dorë fatin e një fëmije të gjetur, prejardhja e të cilit është e panjohur. Nuk e dini nëse ai është serb, kroat apo mysliman, por rastësisht i vihet një emër mysliman, i cili më vonë në një farë mënyre vendos fatin e tij,” shpjegon Rsumovic.
Regjisori në të vërtetë s’e ka takuar djalin, vendndodhja e të cilit tani është e panjohur. “Një mësues nga shtëpia e fëmijës më tha se ai në fakt ka vdekur,” thotë Rsumovic.
Por historia ndihmon për të treguar se si jetët e njerëzve formësoheshin nga forca përtej kontrollit të tyre, thotë regjisori.
“E gjithë periudha e zhvillimit të tij po ndodh gjatë çastit më kritik dhe më dramatik të historisë sonë, kur Jugosllavia e vjetër po copëtohet dhe po shpërthejnë luftërat. Mund të shikoni se si të gjitha këto ndikojnë direkt në fatin e tij,” shpjegon ai.
‘No Man’s Child’ nuk është një film lufte, thotë Rsumovic.
“Për mua, kjo histori shkon përtej ndarjeve tona kombëtare që shkaktuan luftën. Kur e shikoni këtë me sytë e heroit tonë, shikoni se ai nuk e kupton se… Ai nuk e kupton çfarë do të thotë të jesh mysliman, i krishterë, serb apo kroat,” shpjegon ai.
Harisi shikon vetëm njerëzit duke vrarë njëri-tjetrin përreth tij, vazhdon ai.
“Mua më duket shumë e rëndësishme kjo, duke qenë se thekson të gjithë absurditetin e ndarjeve tona dhe urrejtjes që na kanë cunguar dhe na ka bërë sakatë që përpiqen të bëjnë një jetë normale,” thotë ai.
Regjisori nuk dëshiron të tregojë fundin e fimit, duke qenë se mbetet ende për t’u parë në Serbi, por thotë se ai ngre pyetje të rëndësishme për natyrën njerëzore.
“Një nga pyetjet është, sa kafshë jemi në të vërtetë ne njerëzit?” thotë ai.
“No Man’s Child” e pati premierën e tij ndërkombëtare në Festivalin e Filmit të Venecias në shtator të vitit 2014 dhe ka fituar çmime ndërkombëtare në Itali, Zvicër, Kroaci dhe Spanjë, por Rsumovic thotë se reagimet e publikut ishin të forta në Zagreb dhe Lubjanë.
“Publiku njohu veten dhe ndjeu se kjo është një histori për secilin prej nesh,” thotë ai, duke shtuar se do të donte shumë që filmi të transmetohej edhe në Bosnje.
“Kjo do të ishte shumë e rëndësishme,” thotë ai.
Përpara premierës së Beogradit në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit FEST në fund të shkurtit, Rsumovic shpreson se ‘No Man’s Child’ gjithashtu do të prekë shikuesit serbë siç ka bërë edhe në vende të tjera.
“Njerëzit duan të shkëputen nga lufta dhe ndiejnë neveri nga gjërat që kanë lidhje me të. Ata janë të ngopur me këto tregime dhe zgjedhin filma që do t’i largonin ata nga ai realitet,” sugjeron ai.
“Por shpresoj ende që publiku ynë do të ketë reagime të forta emocionale,” thotë ai.
