Të mërkurën paradite, qytetarë e pensionistë të Tiranës dhe qyteteve të tjera, si edhe aktivistë të Lëvizjes Bashkë, u mblodhën në protestë pranë kryeministrisë për të kërkuar të drejtat e tyre për pensione dinjitoze për të përballuar jetesën.
Mes tyre, të shumtë ishin ata që me vështirësi qëndronin në këmbë, teksa kërkonin të drejtat bazike për një jetë me dinjitet.
Kjo ishte protesta e dytë brenda muajit e organizuar prej pensionistëve dhe aktivistëve të Lëvizjes Bashkë.
“Ne jemi këtu që t’i themi boll kësaj talljeje të paturpshme që kryeministri Edi Rama u ka bërë pensionistëve të këtij vendi duke u rritur pensionet me vetëm 4%”, tha gjatë fjalës së tij Redi Muçi, pedagog pranë Universitetit Politeknik të Tiranës dhe njëkohësisht aktivist i Lëvizjes Bashkë.
Në shtator të këtij viti Këshilli i Ministrave miratoi indeksimin e pensioneve në Shqipëri me vetëm 4.1%, akt që u pasua me reagime të shumta si nga qytetarët ashtu edhe nga aktivistët dhe shoqëria civile.
Servet Bërzhilla, një pensionist i ardhur nga Kalaja e Dodës për një jetë më të mirë në Tiranë u zhvendos në Kasallë, një rrethinë pranë Kamzës. Ai shprehet se megjithëse erdhi me shpresën se e ardhmja nuk do të ishte më aq e zymtë, u zhgënjye nga kushtet që gjeti.
“Atje ku jetoj unë nuk kemi as rrugë, as një pikë uji, as kanalizime, as ndriçim rrugësh, jemi në vitin 2024. Jetoj me një pension 14,000 mijë lekë të reja, vetë i pestë“, i tha BIRN Serveti.
“Mos të më dërgonte çuni para, unë kisha dalë me lyp“, shtoi ai me zhgënjim, duke pranuar se nëse e dinte që do të jetonte në këto kushte, do kishte qëndruar në Kala të Dodës.
Ngjashëm, Besim Cuba, një ish minator 65 vjecar i tha BIRN se pas 16 vitesh pune nëntoke pensioni i tyre prej ish minatorësh ishte totalisht qesharak.
“Kam 40 vite punë dhe 16 vite nëntokë. Marr një pension qesharak prej 20,000 mijë lekësh të reja“, tha ish minatori për BIRN.
Pensionistët që kanë punuar si minatorë prej vitesh përballen me probleme të shumta shëndetësore, duke u detyruar të marrin një numër të konsiderueshëm medikamentesh.
Besimi tregon se cdo minator ka minimumi dy-tre sëmundje, duke filluar që nga problemet me mushkëritë.
“Nuk po kërkojmë lëmoshë, po kërkojmë ato që na takon, pensionet me shumat që na takojnë, dhe rimbursimet e ilaçeve“, përfundoi ai.
