Ngjarja është shumë banale dhe ndoshta po e teproj që po merrem me të. Vetëm se vuajtjet e gazetarëve dhe popullit të gjerë, pavarësisht se këto ndodhin në një vend të largët dhe pavarësisht se ne nuk i njohim vuajtësit personalisht, nuk duhet të kalohen pa u vënë re.
Është fjala për këtë postim të Alteo Hysit, drejtor i Agjencisë për Media dhe Komunikim të kryeministrit Edi Rama, një agjenci e kritikuar gjerësisht si një instrument antidemokratik dhe praktikë antidemokratike e tij, postim në të cilin Hysi njofton se është takuar me “homologun”, drejtorin e një agjencie qeveritare të Azerbajxhanit, një vend diktatorial, i vlerësuar si i tillë nga institucionet më të rëndësishme të lirisë, si Freedom House, një organizatë amerikane e cila financohet në masën më të madhe nga Departamenti i Shtetit.
Hysi deklaron në statusin e tij se me “homologun” azer ka diskutuar “projektet e përbashkëta” dhe “shkëmbimin e eksperiencave”.
Azerbajxhani është një diktaturë ndërsa “homologu” azer i Hysit është një nga satrapët e diktatorit, i cili e mban pushtetin që nga viti 2003 pasi e trashëgoi nga i ati. Këtë nuk e them unë, e thotë Freedom House. Organizata e konsideron Azerbajxhanin si një “regjim autoritar i konsoliduar, një vend jo i lirë në të cilin trafiku i internetit është i kontrolluar.”
Për më tepër, thotë raporti, Azerbajxhani ka miratuar në vitin 2017 një ligj që i jep të drejtë qeverisë të mbyllë aksesin në faqe interneti pa urdhër gjykate, siç kishte dëshirë ta bënte Rama në Shqipëri. Azerbajxhani është vendi ku gazetarët arrestohen dhe burgosen, nën akuza të stiaura. Një gazetar raportoi se ishte thirrur për t’u marrë në pyetje pas disa deklaratave të tij në median sociale dhe hetuesit e kishin kërcënuar se do ta përdhunonin. Dhe një ligj i vitit 2022, e bën gazetarinë një profesion me licencë nga qeveria. Institucioni që jep licencat, është Agjencia e Zhvillimit të Medias, dhe kjo agjenci është ajo, kreut të së cilës, Hysi i referohet si “kolegu”.
Hysi me të drejtë duhet të shkojë deri në Azerbajxhan për të gjetur ndonjë “koleg” sepse institucioni i tij nuk ka asnjë institucion homolog në asnjë vend demokratik. Ai nuk mund të shkojë, fjala vjen, në Itali, Francë, Gjermani, Angli, Shtetet e Bashkuara e në vende të tjera demokratike për të gjetur ndonjë zyrë shteti e cila kontrollon internetin, mbikëqyr gazetarinë dhe burgos gazetarët. Dhe t’i shtrëngosh dorën një dhunuesi, e ta quash atë “homolog”, kjo me të vërtetë tregon shumë për banalitetin e së keqes.
